മഴ

പ്രണയത്തിന്‍ 

തളിരുകളിലൂടെ 

ഹൃദയതിലാദ്യം 

പ്രകബനമായും ,

പിന്നീട് കുളിരായും

ഇണയെ തിരഞ്ഞു

പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴ ..

അവനു നല്‍കാന്‍

കരുതിയ ആയിരം 

മഞ്ചാടി മണികളായ്,

മൗനത്തില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന 

നനുത്ത ആളിപ്പഴങ്ങലായ് 

ഋതുമതിയായ ഭൂമിയുടെ 

അകതാരിലെക്കുതിരുന്നു..

പുതുമണ്ണിന്റെ നനവ്‌ 

മനസ്സില്‍ പ്രണയമുണര്‍ത്തി

ആലിംഗനങ്ങളില്‍  മുഴുകി 

ഭൂമിയുടെ മനോഹരിതയില്‍ 

നിന്നവര്‍ സ്വര്‍ഗത്തെ 

വെല്ലുന്നു ...

മഴ  പ്രണയതിലേക്കാന് 

പെയ്തിരങ്ങിയത് ....

മനസിനെ കുളിര്‍പ്പിച്ചു 

ആകശവിതാനങ്ങളില്‍ നിന്ന് 

അമൃതായ്‌  പൊഴിയുന്നു...